Jane Eyre

[brontes.nl]

Wat vind jij van Jane Eyre? Laat het hier weten.

[Essie]

Jaaaaaaaaaaa zo'n mooi boek! Dit zou echt iedereen moeten lezen. Het is spannend, en verdrietig en zo romantisch!

[Merdyff]

Zoals ik gezegd had, heb ik zaterdag Jane Eyre meegebracht uit de bibliotheek en ik zit nu aan hoofdstuk 5, denk ik. Jane is net aangekomen op Lowood of hoe die school ook alweer heet.
Mijn eerste indruk van het boek was: "Wat? Vanuit de ik-persoon? " Over het algemeen vind ik dat niet zo'n leuk perspectief om te lezen, omdat dat totaal geen plaats laat voor gedachten of gevoelens van andere personages dan het hoofdpersonage en ik hou er net van om een verhaal vanuit verschillende standpunten te zien. (Zoals bijvoorbeeld in North & South van Elizabeth Gaskell.) Maar uiteraard kan een boek dat vanuit de ik-persoon geschreven is, ook erg mooi zijn (ik ben bijvoorbeeld helemaal weg van Darren Shan en die schrijft ook vanuit de ik-persoon) en sommige verhalen komen ook meer tot hun recht als ze vanuit de ik-persoon geschreven zijn. Het was iets wat ik niet verwachtte, maar als ik erover nadenk, lijkt het mij wel geschikt voor dit verhaal.
Het volgende wat mij opviel, was dat ik het moeilijker vind lezen dan Jane Austen of North & South. (Ik lees het dus in het Engels). Ik denk dat het komt door de vele beschrijvingen die er in voorkomen, beschrijvingen met woorden die (nog) niet in mijn Engelse woordenschat voorkomen. Na vijf boeken JA heb ik mij haar woordenschat, of toch de belangrijkste dingen om de boeken te begrijpen, wel zo'n beetje eigen gemaakt en ik denk dat ik verwacht had dat Charlotte Brontë wel min of meer in dezelfde stijl zou schrijven, maar dat was duidelijk mis gedacht. Waarmee ik dus absoluut niet wil zeggen dat ik haar schrijfstijl niet goed vind of zo, maar het moet nog een beetje wennen. Ik besef door dit boek te lezen eigenlijk pas dat JA helemaal niet zoveel beschrijvingen gebruikt in haar boeken en eigenlijk hou ik wel van beschrijvingen, tot zolang ik ze tenminste begrijp.
Vanavond nog een beetje verder lezen. Ik laat wel weten wat ik er verder van vind.

[Karin]

Ik ben heel erg benieuwd wat je er van vindt... (en of je het niet aan de kant hebt gegooid...) Charlotte Brontë is inderdaad wel hele andere kost dan Jane Austen. Een stuk zwaarder, ingewikkelder taalgebruik, godsdienstiger en zonder humor. Het eerste stuk, waar Jane op Lowood verblijft, is erg belangrijk voor de rest van het verhaal, omdat het laat zien waarom zij is zoals ze is. Maar de mooie stukken komen pas wanneer ze op Thornfield komt en Mr. Rochester ontmoet. Je moet dus vooral volhouden, ook al lijkt het in het begin wat taai. Hou me op de hoogte van je bevindingen!

[Merdyff]

Ik gooi maar heel zelden een boek aan de kant, hoor. Als ik in een boek begin, lees ik dat gewoonlijk ook uit. En ik heb Jane Eyre ondertussen ook uit. (Sinds gisteren.) Ik vond het een erg mooi boek. Beetje wennen in het begin aan de ik-persoon en aan de vele beschrijvingen, het Engels, maar eens ik een beetje verder was, werd het moeilijk om hem nog neer te leggen. Het verhaal bleef mij de hele tijd boeien, ook de stukken zonder Mr. Rochester (Ik had verwacht dat ik het deel waar ze bij St John is minder interessant zou vinden, maar dat was niet zo.) Het is inderdaad anders dan Jane Austen, maar ik vond het daarom niet minder goed. Ik hou ook wel van het mysterie op de derde verdieping. Een beetje jammer dat ik al wist wat er aan de hand was door de verfilmingen, misschien moet ik toch maar eens stoppen met eerst naar verfilmingen te kijken en dan pas het boek te lezen.
Volgens mij waren er nog wel dingen die ik wilde zeggen, maar die ben ik alweer vergeten. Als ik nog op iets opkom, laat ik dat wel weten.

[Celiacardun]

Ik heb Jane Eyre op mijn nachtkastje liggen om het voor de derde keer dit jaar te lezen - ik geloof dat het boek me nogal fascineert!

**spoilers** (ik weet niet of ik ervoor moet waarschuwen, ga er eigenlijk vanuit dat iedereen het verhaal wel kent)

Eén ding dat ik me wel afvraag, is hoezeer het verhaal eigenlijk gelinkt is aan die tijd. Jane kiest ervoor om niet de maitresse te worden maar weg te gaan. Als het zich nu zou afspelen, dan zou de gekke vrouw geen belemmering zijn - dan was er al gescheiden. Of speelt er nog iets anders mee? Ik vraag me af in hoeverre de keus die Jane maakt afhangt van het feit dat Mr Rochester getrouwd is, of moet er zich nog een transformatie in Mr Rochester plaatsvinden - Jane is immers bang dat zij al snel voor hem zo zijn als zijn vorige maitresses als zij bij hem zou blijven (terwijl van de andere kant wel wordt benadrukt dat Mr Rochester nu echt heeft gevonden wat ie zocht - wat ook blijkt uit zijn acties later - hij trekt niet de wereld in, maar sluit zichzelf op en blijft trouw aan haar). Ook is het voor Jane belangrijk dat ze financieel onafhankelijk wordt - maar maakt dat uit voor Mr Rochester?

Misschien niet de meest duidelijke uitleg van wat ik bedoel, maar ik ben benieuwd wat jullie ervan denken!

Groetjes
Celia

[Alynia]

Ik kon hem de eerste keer niet uitkrijgen (inderdaad bij het Lowood-stuk), maar nu is het een van mijn favorieten! Die eerste keer is dan ook al zeven jaar geleden. Ik vind inderdaad ook de spanning van de derde verdieping geweldig, maar ook juist dingen als de beschrijvingen ben ik gaan waarderen.

[jane]

Ik heb Jane Eyre op mijn nachtkastje liggen om het voor de derde keer dit jaar te lezen - ik geloof dat het boek me nogal fascineert!

**spoilers** (ik weet niet of ik ervoor moet waarschuwen, ga er eigenlijk vanuit dat iedereen het verhaal wel kent)

Eén ding dat ik me wel afvraag, is hoezeer het verhaal eigenlijk gelinkt is aan die tijd. Jane kiest ervoor om niet de maitresse te worden maar weg te gaan. Als het zich nu zou afspelen, dan zou de gekke vrouw geen belemmering zijn - dan was er al gescheiden. Of speelt er nog iets anders mee? Ik vraag me af in hoeverre de keus die Jane maakt afhangt van het feit dat Mr Rochester getrouwd is, of moet er zich nog een transformatie in Mr Rochester plaatsvinden - Jane is immers bang dat zij al snel voor hem zo zijn als zijn vorige maitresses als zij bij hem zou blijven (terwijl van de andere kant wel wordt benadrukt dat Mr Rochester nu echt heeft gevonden wat ie zocht - wat ook blijkt uit zijn acties later - hij trekt niet de wereld in, maar sluit zichzelf op en blijft trouw aan haar). Ook is het voor Jane belangrijk dat ze financieel onafhankelijk wordt - maar maakt dat uit voor Mr Rochester?

Misschien niet de meest duidelijke uitleg van wat ik bedoel, maar ik ben benieuwd wat jullie ervan denken!

Groetjes
Celia

Ik weet niet of Jane bewust zat te wachten op een transformatie. Vooral het feit dat hij al getrouwd was- en dat hij dat verzweeg- woog heel zwaar. Jane was heel religieus, ze was altijd op zoek naar waarheid en was zelf oprecht. Ze had ook een grondige hekel aan oneerlijkheid en achterbaksheid. Daar had ze in haar jeugd genoeg van mee gemaakt. Door een ondoordacht huwelijk werd Rochester's leven verpest en bepaald. Hij herkende in Jane onmiddellijk een soulmate, een klankbord, een evenknie. Hij wilde haar niet laten gaan maar met haar leven; zij zou nooit zijn maitresse geworden zijn, hij kende haar goed. Dan maar een huwelijk, hij kon niet anders. Voor Jane was die situatie onmogelijk, daarom is ze weggegaan. Toen ze uiteindelijk door hem werd 'geroepen' is ze onmiddellijk gegaan, zonder zich af te vragen of hij nog wel getrouwd zou zijn of hij een transformatie ondergaan had. Dat had hij uiteindeljk wel maar het was voor haar niet de voorwaarde om met hem verder te gaan. Dat was het al eerder gesloten huwelijk (om niet verder te gaan, dan!). Toen Rochester weduwnaar was geworden viel die belemmering weg.

Ik heb me ook altijd afgevraagd waarom Jane ineens iets erfde- ik heb het altijd vergezocht gevonden dat de mensen bij wie ze terecht komt haar neef en nichten blijken te zijn. Het lost natuurlijk wel het mysterie van haar afkomst op- we weten wie haar vader en moeder waren- nu weten we ook de achtergrond.

Voor mij onderstreept die erfenis het feit dat Jane onafhankelijk wordt van iedereen. Ze was natuurlijk al een onafhankelijk persoon maar omdat ze straatarm was was ze wel afhankelijk van haar baan. Als erfgename met een onafhankelijk inkomen hoort ze nu wel bij zijn sociale klasse. Niet dat haar dat wat kan schelen, of hem, maar het is natuurlijk wel zo en het was ook wel belangrijk in die tijd. Ze gaat terug naar Rochester uit vrije keus omdat ze dat wil, niet omdat ze dat eventueel financieel nodig heeft. Niet omdat ze niet met St.John kan trouwen en mee gaat naar het zendingsveld. Ze houdt van Edward en daarom volgt ze haar hart.