Knappe tekst van Jeroen Olyslaegers, sfeervolle regie en fel acteerspel. Van puber tot gepensioneerde: er is geen verhaal dat ZO bekend en universeel is als dat van de verscheurende liefde en dat is ook de grote kracht van deze voorstelling, die zich uitstrekt over de leeftijdsgrenzen heen. De MorgenWoest gaat het er wel aan toe. Cathy en Heathcliff vieren hun ongetemde hartstocht. Van de zes personages is niemand sympathiek in deze regie van Floor Huygen. Dat maakt de voorstelling zwaarmoedig maar ook vreemd fascinerend. Zoals het boek. de Volkskrant

Ellendig is het gevoel dat je aan het toneelstuk overhoudt, maar dit is de bedoeling. De misère uit het oorspronkelijke boek hebben ze goed weten over te brengen. Deadline.nl
Een liefdespaar waar de vonken van afspatten, vormen Alejandra Theus en Joris Smit. Een bijzondere toneelbewerking, waarin het kale, ruwe podium, windmachines en natuurgeluiden de ruigheid van het verhaal extra voelbaar maken. De doordachte regie maakt er een indrukwekkende belevenis van. Brabants Dagblad

Op de website van Artemis zijn de volledige recensies te lezen. Je vindt daar ook de speellijst.

De Vlaamse schrijfster Kristien Hemmerechts schrijft in de boekenbijlage van de Volkskrant vandaag over Emily Brontë:

“Anders dan haar zus Charlotte schreef Emily niet over het wel en wee van leraren, leerlingen, schooldirecteuren of gouvernantes. Die besognes waren haar te klein en te futiel. Zo stel ik mij dat althans voor. Er is zo weinig over Emily bekend dat de verleiding groot is de leemtes in te vullen.” 

Over Woeste Hoogten schrijft zij:

“Het hart van de roman wordt gevormd door de liefdesgeschiedenis tussen Catherine en Heathcliff. Zo sterk is die liefde dat Catherine, dwaze Catherine, gelooft dat die zelfs haar verraad kan doorstaan. Helemaal ongelijk heeft ze niet, maar ze betaalt een zware prijs. En niet alleen zij.”

En:

“Ik heb de scène waarin Catherine aan de meid haar liefde voor Heathcliff verklaart al dikwijls gelezen en telkens opnieuw staan me de tranen in de ogen.”